Fatima bint Muhammad (, ur. pomiędzy 600 a 615, zm. 632) – córka proroka Mahometa i jego żony Chadidży. W 625 poślubiła kuzyna swego ojca, Alego, ostatniego kalifa prawowiernego i pierwszego imama. Została matką Husajna, Hasana, Moszina i Zajnab. Członek rodziny Mahometa. Potomkowie Mahometa i wszyscy imamowie wywodzą się od niej i Alego.
Dynastia Fatymidów wzięła swą nazwę od jej imienia. Zaliczana jest do „czterech niezrównanych kobiet muzułmanów” obok Asiji, Marii i swej matki Chadidży.
Tytuły W świecie muzułmańskim (szczególnie szyickim) Fatima określana jest różnymi tytułami, m.in.Bāqir. The Life of Fatima az-Zahra (sa). Tłumaczenie Jāsim al-Rasheed. Kom, Iran: Ansariyan Publications, druk. s. 37–41: al-Siddeeqah (Prawdomówna), al-Mubarakah (Błogosławiona), al-Tahirah (Czysta/Nieskalana), al-Zakiyyah (Cnotliwa), al-Radhiyah (Zadowolona/Usatysfakcjonowana), al-Muhaddathah (Ta do której przemawiają aniołowie), az-Zahra (, Błyszcząca/Źródło światła), Syedatun Nisa al-Alamin (Przywódczyni kobiet różnych światów), Umm al-Aaima (Matka imamów).