Na temat organizacji wchodzących w skład CKON można znaleźć różne informacje. Według Wielkiej Encyklopedii Powszechnej PWN, t. 13, Warszawa 1970: były to: Organizacja Wojskowa, Związek Oficerów Rezerwy, Muszkieterzy, Strażacki Ruch Oporu „Skała”, Tajna Armia Polska i Stronnictwo Pracy. Aktualna internetowa encyklopedia PWN wymienia spośród powyższych TAP, ZOR i SP, ale poza nimi dodaje Związek Czynu Zbrojnego i Chłopską Organizację Wolności „Racławice”. Opracowanie K. Krajewskiego na temat UBK podaje z kolei obok TAP i ZCZ Korpus Obrońców Polski, „Znak” i Gwardię Obrony Narodowej.
W kwietniu 1940 r. działalność Komitetu zamarła. Spowodowały to aresztowania: M. Borzęckiego w marcu 1940 r., Norberta Barlickiego i Ryszarda Świętochowskiego w kwietniu tegoż roku, a także pominięcie CKON i związanych z nim ludzi w decyzjach zmierzających do uporządkowania polskiego podziemia, jakie w tym samym miesiącu podjął rząd na uchodźstwie (między innymi powołując do życia Związek Walki Zbrojnej). W 1941 r.