8 grudnia 1980 statek towarowy Progress 11 wyniósł stację na wyższą orbitę. 10 grudnia 1980 kosmonauci powrócili na Ziemię lądując w odległości około 130 km od Dżezkazganu.

Po opuszczeniu oddziału kosmonautów W 1987, po opuszczeniu oddziału kosmonautów Makarow powrócił do pracy w biurze konstrukcyjnym. Został zastępcą kierownika jednego z wydziałów Zjednoczenia Naukowo - Produkcyjnego „Energia” (НПО „Энегрия”). Uczestniczył w programach konstruowania i budowy stacji kosmicznej Mir oraz kompleksu Energia – Buran.

Od 1992 (łącząc obowiązki) został docentem na Wydziale Astrofizyki i Badań Kosmicznych Moskiewskiego Instytutu Fizyki i Technologii (МФТИ).

Od 2000 został głównym specjalistą Rosyjskiej Korporacji Kosmicznej „Energia” (dawniej ZNB „Energia”). Makarow był również przedstawicielem radzieckiego komitetu Międzynarodowego Stowarzyszenia Uczestników Lotów Kosmicznych. 28 maja 2003 zmarł w Moskwie z powodu zawału serca.

Nagrody i odznaczenia tytuł Bohatera Związku Radzieckiego i medal „Złotej Gwiazdy” – dwukrotnie (1973 i 1978) Order Lenina – czterokrotnie (1973, 1975, 1978 i 1980) medal im. J. A.