18 grudnia 1919 pułk przesunięto pod Bydgoszcz do rejonu Żnina. 20 stycznia 1920 na czele pułku wkroczył do Bydgoszczy i zajął miasto dla Polski. W następnych dniach zajął Świecie, Koronowo i Tucholę. Na początku lutego 1920 skoncentrował pułk w Koronowie, skąd skierowany został do Bydgoszczy.
Udział w wojnie polsko-bolszewickiej 8 marca 1920 wyruszył z pułkiem do Brodów w Małopolsce Wschodniej i uczestniczył w działaniach zaczepnych na Ukrainie (kwiecień-maj 1920) oraz w ofensywie na froncie litewsko-białoruskim. Od lipca do października 1920 leczył się w szpitalu w Poznaniu, po czym powrócił do pułku. Miał opinię bardzo dobrego dowódcy, dbającego o żołnierzy i opiekującego się nimi.
Do czasu przejścia do rezerwy (1921) nadal dowodził 6 pułkiem Strzelców Wielkopolskich, a następnie 29 Brygadą Piechoty w Inowrocławiu. Od 4 lutego 1921 do połowy 1922 był komendantem XI Komendy Okręgowej Policji Państwowej w Poznaniu w stopniu inspektora policji.
Prezydent Bydgoszczy W styczniu 1922 stanął do rozpisanego przez Radę Miejską konkursu na stanowisko prezydenta Bydgoszczy. 4 maja tego roku Rada Miejska na tajnym posiedzeniu wybrała go prezydentem miasta.