Kazimierz Michalik (ur. 28 stycznia 1926 w Lublinie, zm. 14 sierpnia 2005 w Warszawie) – polski geodeta i kartograf, profesor Politechniki Warszawskiej.
Życiorys W latach 1949–1953 odbył studia inżynierskie na Wydziale Geodezyjnym Politechniki Warszawskiej (ze specjalnością urządzenia rolne), w latach 1957–1959 odbył studia magisterskie na Wydziale Geodezji i Kartografii tej uczelni (ze specjalnością fotogrametria). W 1967 obronił doktorat nauk technicznych na podstawie rozprawy Koncepcja afinografu uniwersalnego oraz analiza możliwości jego zastosowania do mechanicznego przekształcania niektórych siatek kartograficznych. W lutym 1985 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. Od 1961 był pracownikiem naukowym Politechniki Warszawskiej, kolejno asystentem, adiunktem (1967–1972), docentem (1972–1985) i profesorem w Katedrze Kartografii. Kierował tą Katedrą w latach 1977–1991, pełnił również funkcję dyrektora Instytutu Fotogrametrii i Kartografii Politechniki Warszawskiej (1985–1991). W latach 70. wchodził w skład kolegium Instytutu jako przedstawiciel Polskiej Zjednoczonej Partii RobotniczejPolitechnika Warszawska. Skład osobowy, Warszawa 1973, s. 26. Wykładał m.in. przedmiot "Redakcja i opracowanie map".