Poseł na sejm 1701 roku i sejm z limity 1701-1702 rokuDiariusz Sejmu Walnego Warszawskiego 1701-1702, Warszawa 1962, s. 355.. W 1702 został marszałkiem nadwornym koronnym, a później wielkim koronnym. Prowadził wystawny dwór w Otwocku Wielkim, gdzie często bywający król, stał się kochankiem jego córki Marianny. Wkrótce jednak wydał ją za mąż za Bogusława Ernesta Denhoffa.
W czasie wojny północnej w latach 1704–1712 przebywał w Gdańsku, nie angażując się formalnie po żadnej ze stron konfliktu. Był członkiem konfederacji sandomierskiej 1704 rokuActum In Castro Sandomiriensi Sabbatho Ante Festvm Sanctorum Viti et Modesti martyrum proximo, Anno Domini millesimo sptingentesimo quarto, [b.n.s.].. Był uczestnikiem Walnej Rady Warszawskiej 1710 rokuVolumina Legum, t. VI, Petersburg 1860, s. 99..
W małżeństwie z Ludwiką Morsztyn został ojcem: Jana Bielińskiego, Franciszka Bielińskiego, Michała Bielińskiego, Katarzyny Bielińskiej, primo voto Potockiej, secundo voto de Besenval, Urszuli Bielińskiej, żony Antoniego Czermińskiego, Teresy Bielińskiej, żony Bogusława Łubieńskiego, Marii Anny Bielińskiej, primo voto Denhoffowej, secundo voto Lubomirskiej
Odznaczenia Order Orła BiałegoKawalerowie i statuty Orderu Orła Białego 1705-2008, 2008, s.