Luther von Braunschweig, Luther z Brunszwiku (ur. 1275, zm. 18 kwietnia 1335 w Sztumie) – 18. wielki mistrz zakonu krzyżackiego w latach 1331–1335.
Życiorys Pochodzenie Pochodził z dynastii Welfów. Jego ojcem był książę Brunszwiku Albrecht I Wielki, matką natomiast Adelajda, córka margrabiego Montferratu Bonifacego II.
Poprzez swoją siostrę Matyldę był szwagrem księcia głogowskiego Henryka III (czasowo księcia wielkopolskiego).
Był jednym z najmłodszych z licznego rodzeństwa dlatego też został przeznaczony do stanu duchownego.
Kariera w zakonie krzyżackim Do zakonu krzyżackiego wstąpił w 1300 roku i krótko potem przybył do Prus. Karierę zaczął od służby na zamku w Dzierzgoniu. W 1308 objął komturię w Golubiu. Rok później był komturem domowym Dzierzgonia, a od 1313 komturem domowym Malborka.
W 1314 został wielkim szatnym i komturem Dzierzgonia. W tym czasie lokował miasta Dąbrówno (1326) i Ostródę (1329), odnowił prawa miejskie dla Dzierzgonia, Iławy i Zalewa oraz prowadził intensywną akcję kolonizacyjną w Prusach Górnych.
Wielki mistrz zakonu Wielkim mistrzem został wybrany w trakcie wojny polsko-krzyżackiej i po tragicznej śmierci Wernera von Orselna, 17 lutego 1331.