94-95.
mały|200px|Księżniczka amarneńska, najprawdopodobniej Anchesenamon
Wiemy, że wysłannik nie wrócił z Egiptu sam.
Lecz kiedy nadeszła wiosna, Hattu-Zitisz wrócił z Egiptu, a wraz z nim przybył ambasador Egiptu, pan Hanis.Hans Gustav Guterbock, The Deeds of Suppiluliuma as Told by His Son Mursilis II, "Journal of Cuneiform Studies" 10 (1965), s. 96.
Anchesenamon wysłała kolejny list.
„Dlaczego mówisz: Oni chcą mnie oszukać? Gdybym miała syna, czyż pisałabym do obcego kraju w sposób uwłaczający mnie i memu krajowi? Nie wierzysz mi i nawet mówisz podobną rzecz! Ten, który był moim mężem, nie żyje, i nie mam synów. Daj mi jednego z twych synów, a będzie on mym mężem i królem Egiptu”. Ponieważ mój ojciec był wspaniałomyślny, nabrał przekonania do słów damy i zdecydował się wysłać swego synaTrevor R. Bryce, The Death of Niphurutiya and Its Aftermath, "The Journal of Egyptian Archaeology" 76 (1990), ss. 96-97..
Egipski wysłannik, Hanis, musiał potwierdzić treść listu.