Eustachy Rylski (ur. 18 listopada 1944 w Nawojowej) – polski prozaik, dramaturg, scenarzysta.
Życiorys Urodził się w Nawojowej k. Nowego Sącza, w rodzinie o tradycjach ziemiańskich. Jego przodkowie wywodzili się z Wołynia. Ojciec, inżynier, Eustachy Rylski, żołnierz Armii Krajowej, został rozstrzelany przez Niemców w Młodowie k. Rytra we wrześniu 1944, stryj, Jerzy Rylski porucznik kawalerii, został wywieziony przez Sowietów do Komi, gdzie zmarł w 1941, a stryjenka, Wanda, trafiła do łagru, z którego powróciła na przełomie lat 40. i 50. Eustachym zajmowali się dziadkowie ze strony ojca.
Po wojnie mieszkał w Sobieszowie k. Jeleniej Góry. W latach 1959–1963 uczęszczał do liceum ogólnokształcącego w Karpaczu. W wieku 17 lat zatrudnił się w bazie samochodowej w Sobieszowie. Maturę uzyskał w 1965 w Liceum Ogólnokształcącym dla Pracujących w Wałbrzychu, jednocześnie pracując jako referent techniczny w Ośrodku Transportu Leśnego w Sobieszowie (1963–1966). W latach 1966–1968 uczył się w Pomaturalnym Studium Hotelarskim w Jeleniej Górze, po ukończeniu którego przez rok pracował we Wrocławskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Przemysłowego. W latach 1969–1971 był urzędnikiem państwowym w Komitecie Kultury Fizycznej we Wrocławiu, a w okresie 1973–1978 kierownikiem w Dolnobrzeskim Ośrodku Kultury pod Wrocławiem.