thumb|Dowództwo ochotniczego oddziału braci Dąbrowskich – luty 1919 rok. Siedzą od lewej: Władysław i Jerzy Władysław Dąbrowski, znany także jako Władysław Dąmbrowski lub Władysław Dombrowski herbu Junosza (ur. 19 kwietnia 1892 w Suwałkach, zm. 21 października 1927) – major kawalerii Wojska Polskiego, „zagończyk”, dowódca oddziału partyzanckiego na Wileńszczyźnie w roku 1919, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 19 kwietnia 1892 w Suwałkach, ówczesnej stolicy guberni suwalskiej, w rodzinie Adolfa Dąmbrowskiego, rosyjskiego generała majora kawalerii, i Leontyny z Kozłowskich. Był młodszym bratem Jerzego Dąbrowskiego.

Kształcił się w Korpusie Kadetów w Petersburgu, potem w kawaleryjskiej szkole w Jelizawetgradzie, którą ukończył 6 lipca 1911 roku w stopniu korneta i został przydzielony do 2 Kurlandzkiego pułku lejb-ułańskiego.

Na I wojnę światową W. Dąbrowski wyruszył jako porucznik lejb ułanów. Potem za jego zgodą został przeniesiony do piechoty;