W 1523 roku Kajetan powrócił do Rzymu, a w rok później papież zatwierdził powstanie nowego zgromadzenia zakonnego, założonego przez św. Kajetana. Zakon nazwano Kanonikami Regularnymi, ale od imienia założyciela nazywano go również kajetanami; używano również nazwy teatyni. Wśród pierwszych braci tego zakonu znalazł się także późniejszy papież Paweł IV. W 1527 roku cesarz Niemiec i król Hiszpanii Karol V Habsburg, chcąc zemścić się na papieżu Klemensie VII, najechał Rzym i splądrował miasto. Św. Kajetan był przez pewien czas więziony. Kajetan szczególne nabożeństwo miał do Dzieciątka Jezus. Do dziś figurka Dzieciątka Jezus św. Kajetana słynie jako cudowna. W 1547 roku w Neapolu wybuchła wojna domowa. Święty Kajetan miał prosić Pana Boga, by przyjął ofiarę jego życia dla zahamowania rozlewu krwi. Pan Bóg miał przyjąć ofiarę, ponieważ 7 sierpnia tego roku Kajetan zmarł.
Kult Relikwie Relikwie św. Kajetana złożono w grobowcu w kościele San Paolo Maggiore w Neapolu, gdzie spoczywają do dzisiaj.
Proces beatyfikacyjny i kanonizacyjny Beatyfikacji Kajetana dokonał papież Urban VIII w 1629 roku.