Zabytki Cmentarz Bronowice – miejsce pochówku wielu wybitnych przedstawicieli życia społecznego i kulturalnego. Cmentarz „cholernik” znajdujący się u zbiegu ulic Piaskowej i Chełmońskiego. Powstał w latach 1707–1710, gdy od morowego powietrza zmarło w Bronowicach Wielkich 180 osób. Służył on jeszcze wielokrotnie podczas następnych epidemii cholery i czarnej ospy w latach 1837, 1848, 1855, 1866, 1872, 1886 oraz 1892. thumb|Figura dwóch postaci Figura przydrożna na niewysokim postumencie kamiennym na Pasterniku. Na skraju poligonu wojskowego, przy drodze krajowej nr 79, jeszcze kilka lat temu stała figura dwóch postaci stojących tyłem do siebie. Pierwszą z nich jest Matka Boża w pofałdowanej szacie, z żelaznym mieczem boleści w piersi, a drugą nagi Chrystus, w koronie cierniowej na głowie, z żelazną trzciną w ręku (w typie Ecce Homo). Nieznany jest dokładny rok powstania, ale szacuje się, że powstała w XVIII wieku. Figurę tę opisywali etnograf Oskar Kolberg w 1871 roku oraz historyk sztuki Stanisław Tomkowicz w dziele „Raciborowice” w 1906 roku i w „Tece Grona Konserwatorów Galicyi Zachodniej” w 1909 roku. Odnowioną rzeźbę w 2014 roku przeniesiono do Nadwiślańskiego Parku Etnograficznegow w Wygiełzowie. Znajduje się ona na terenie skansenu przy zabytkowym kościele z Ryczowa pw.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Bronowice Wielkie · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.