Friedrich Bonte (ur. 19 października 1896, zm. 10 kwietnia 1940) – niemiecki oficer marynarki wojennej Kriegsmarine, komandor.
Życiorys Urodził się w Poczdamie. Bonte wstąpił do niemieckiej marynarki wojennej jako kadet 1 kwietnia 1914 i służył podczas I wojny światowej. W 1916 został promowany na oficera (podporucznika marynarki). W okresie międzywojennym w dalszym ciągu służył w marynarce niemieckiej i awansował na kolejne stopnie. 1 listopada 1938 został dowódcą 2. Flotylli niszczycieli. W 1939 awansował na stopień komandora (Kapitän zur See).
Podczas II wojny światowej służył początkowo jako dowódca 2. flotylli, po czym od 24 października 1939 powierzono mu stanowisko Dowódcy Torpedowców (po Güntherze Lütjensie), przekształcone od 26 października na Dowódcę Niszczycieli (Führer der Zerstörer, FdZ). Najbardziej udaną operacją przeprowadzoną przez siły mu podlegające były nocne akcje stawiania min przez niszczyciele u wybrzeży Wielkiej Brytanii, od 18 października 1939 do lutego 1940, na których zatonęło 67 statków i kilka okrętów alianckich (w tym prawdopodobnie „Piłsudski”), drugie tyle zostało uszkodzonych. Bonte osobiście brał udział w kilku z tych rajdów.