Stanisław Nadzin vel Stanisław Guman (ur. 28 sierpnia 1914 w Warszawie, zm. 10 grudnia 1970 tamże) – polski dziennikarz, tłumacz literatury rosyjskiej, pułkownik ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Pochodzenia żydowskiego, syn Klemensa. Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. Przed wybuchem II wojny światowej pracował w banku, jako publicysta debiutował w 1933. W 1936 jego słuchowisko radiowe pt. Teatr wyobraźni: Nicolo Paganini zostało wyróżnione na ogólnopolskim konkursie Polskiego Radia.W 1938 wydał zbiór słuchowisk radiowych Teatr wyobraźni. W czasie wojny przebywał w ZSRR, służył w Armii Czerwonej, od 1943 był żołnierzem 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, z którą przebył szlak od Lenino do Berlina.
Po wojnie był m.in. dyrektorem programowym Polskiego Radia. W 1944 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej, a następnie do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od czerwca 1946 roku do października 1950 roku był attaché wojskowym przy Poselstwie RP w Sztokholmie, a po powrocie do kraju został komendantem Kursu Specjalnego Oddziału II Sztabu Generalnego (od 15 listopada 1951 roku – Zarząd II Sztabu Generalnego). Od 1958 do 1960 pełnił funkcję szefa Oddziału Prasowego Głównego Zarządu Politycznego Wojska Polskiego.