Za swój medal olimpijski Groń otrzymał potem talon na motocykl WFM. Po powrocie do Polski wygrał Memoriał Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny w kombinacji norweskiej, a w konkursie skoków był piąty.
Późniejsze sezony W 1957 zajął piąte miejsce podczas zawodów w Le Brassus i drugie w Garmisch-Partenkirchen. W konkursie skoków w Lahti był 47. 27 marca 1957 odniósł poważną kontuzję podczas konkursu skoków rozegranego w ramach kombinacji norweskiej przy Memoriale Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny, upadając na Krokwi. Woda na progu skoczni przyhamowała wówczas jego narty. Doznał rozległego wstrząsu mózgu, złamania mostku, złamania obojczyka i poważnego uszkodzenia siódmego kręgu kręgosłupa. W Memoriale zajął drugie miejsce, wcześniej w rywalizacji skoczków był 24. Po upadku trzy dni leżał w szpitalu, znajdując się w stanie śpiączki. Po wyleczeniu wrócił jeszcze na krótko do narciarstwa.