Jakkolwiek typowo łącza CWDM wykorzystują dwa włókna transmisyjne (każde do przesyłu sygnału w jedną stronę), to możliwe jest zestawienie dupleksowego łącza CWDM na pojedynczym włóknie. W większości wypadków oznacza to ograniczenie pojemności łącza o połowę (czyli możliwość zestawienia do 9 transmisji dupleksowych, zamiast normalnie dostępnych 18). W specyficznych przypadkach możliwe jest wykorzystanie tych samych długości fal do transmisji w obydwu kierunkach, zawsze wtedy jednak należy wykonać projekt łącza, aby oszacować wpływ rozpraszania Rayleigha.
System CWDM umożliwia użycie laserów nie wyposażonych w termoelektryczny element chłodzący, co prowadzi do obniżenia kosztów w stosunku do systemu DWDM. Obecnie najczęściej stosowane są zintegrowane nadajniki i odbiorniki optyczne w postaci modułów (wkładek, ang. transceiver). Inne czasem stosowane w łączu CWDM elementy aktywne to wzmacniacze optyczne EDFA. Jeżeli chodzi o elementy pasywne stosowane w łączach CWDM to są to przede wszystkim multipleksery i demultipleksery, a także filtry add/drop (ang.