EWL wskazuje, że systemy prawne dwóch państw, Holandii i Wielkiej Brytanii, oferują lepszą ochronę niż ta wymagana zapisami Konwencji antyprzemocowej Rady Europy. Legislacja Irlandii, Włoch i Turcji jest określona jako spełniająca wymogi Konwencji. Reszta państw członkowskich, łącznie z Polską, ma systemy prawne które tylko częściowo odpowiadają minimalnym normom ochrony ofiar gwałtu zawartym w KonwencjiEWL Barometer on Rape in the EU 2013..
Gwałt w polskim prawie karnym
Gwałt jako przestępstwo O przestępstwie zgwałcenia w typie podstawowym mowa jest w art. 197 § 1 Kodeksu karnego, który penalizuje doprowadzenie przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem, lub w inny sposób mimo braku zgody drugiej osoby do obcowania płciowego. Art. 197 § 1a K.k. dotyczy doprowadzenia do niego z uwagi na niepoczytalność pokrzywdzonego. Art. 197 § 2 K.k. określa trzecią postać zgwałcenia, polegającą na doprowadzeniu przemocą, groźbą bezprawną lub podstępem do poddania się lub wykonania innej czynności seksualnej. Typy kwalifikowane zgwałcenia tworzą art. 197 § 3 (zgwałcenie zbiorowe, zgwałcenie kazirodcze, zgwałcenie przy użyciu niebezpiecznego przedmiotu, zgwałcenie wobec kobiety ciężarnej, zgwałcenie z utrwaleniem obrazu lub dźwięku z jego przebiegu), art. 197 § 4 k.k.