Para z upustów turbiny kierowana jest do wymienników regeneracyjnych podnoszących temperaturę skroplin na wlocie do kotła, przez co maleje strumień paliwa spalanego w kotle, co prowadzi z kolei do wzrostu sprawności.
Charakterystyczną cechą turbiny kondensacyjnej są bardzo długie łopatki ostatnich stopni. Wynika to z bardzo dużej wartości objętości właściwej pary dla ciśnień panujących w ostatnich stopniach turbiny. Z równania ciągłości wynika, że pole przekroju poprzecznego strumienia przepływającego gazu jest wprost proporcjonalne do objętości właściwej, a duże pole zmusza do stosowania długich łopatek. W wielu przypadkach objętość właściwa pary w ostatnim stopniu jest zbyt duża, aby „zmieścić” strumień w tym stopniu, dlatego jako przedostatni stopnień stosowany jest tzw. stopień Baumanna, w którym następuje podział strumienia na dwie części. Jedna z nich kierowana jest już do skraplacza, druga rozprężana jest w ostatnim stopniu.
Zobacz też turbina parowa przeciwprężna
Przypisy
Kategoria:Silniki parowe Kategoria:Turbiny