M110 (ang. M110 Self-Propelled Howitzer) – amerykańska samobieżna haubica kalibru 203,2 mm.
Historia Po wprowadzeniu na początku lat sześćdziesiątych XX wieku do armii USA nowych samobieżnych armat M107 SPG rozpoczęto pracę nad jeszcze większym działem samobieżnym. Jego konstrukcję oparto na podwoziu działa M107, lecz zamierzano zastosować w nim haubicę kal. 203 mm, którą stosowały wojska brytyjskie w czasie pierwszej i drugiej wojny światowej. Na podstawie brytyjskiej 8-calowej haubicy opracowano haubicę oznaczoną jako M2A2, którą zastosowano w nowej samobieżnej haubicy, którą oznaczono jako M110 Self-Propelled Howitzer. Prace nad tym projektem trwały równocześnie z samobieżną armatą M107.
Dlatego też już w 1963 roku zaczęto produkcję testową działa M110 SPH i wprowadzono je do badań w jednostkach armii amerykańskiej, a następnie rozpoczęto jej produkcję seryjną. Wyprodukowano łącznie 750 dział tego typu. Wersja ta nie spełniała jednak wymogów pola walki, dlatego też w 1969 roku opracowano w wytwórni Bowen – McLaughlin – York nową jego wersję oznaczono jako M110A1.