Od 1931 był udziałowcem w Bydgoskich Zakładów Przemysłowych, od stycznia 1935 do sierpnia 1939 zaś – delegatem zarządu w Zakładach „Elektro” S.A. w Łaziskach Górnych. Prowadził liczne pertraktacje na Bliskim Wschodzie, w Afryce i Azji o dostawy surowców (m.in. rudy chromu). Podczas częstych podróży zbierał materiały do swych publikacji o tematyce marynistycznej: Porty i marynarze. Humoreski sentymentalne (Warszawa 1934); Na morzu i o morzu (Warszawa 1937).
Wojsko Po ukończeniu studiów na Uniwersytecie Poznańskim podjął starania o uzyskanie stopnia podporucznika. Ze względu na wyjazd zagraniczny oraz konieczność zebrania stosownych dokumentów (w tym zaświadczeń od świadków – byłych przełożonych) sprawa się przeciągała. Dopiero w listopadzie 1926 rozporządzeniem Prezydenta RP został mianowany na stopień podporucznika rezerwy. W lipcu 1929 ukończył trzytygodniowy kurs obrony przeciwlotniczej dla oficerów i podchorążych rezerwy przy 1 Pułku Artylerii Przeciwlotniczej w Warszawie. Czterokrotnie (1929, 1930, 1932 i 1935) odbywał ćwiczenia rezerwy w tym pułku na różnych stanowiskach – od dowódcy plutonu ciężkich karabinów maszynowych do dowódcy baterii artylerii przeciwlotniczej. W lipcu 1936 zarządzeniem Prezydenta RP został awansowany do stopnia porucznika.