Stanisławem Wolickim, ppor. Zakrzewskim. Obrona koszar trwała ponad dwie godziny. Około godz. 16.30 obrońcy koszar poddali się.

Skład batalionu Dowódca – ppłk st.sp. Stanisław Wężyk 1 kompania – dowódca ppor. Józef Kąkolewski (ok. 150 żołnierzy), 2 kompania – dowódca por. Stanisław Rauch (ok. 160 żołnierzy), 3 kompania – dowódca por. Burakiewicz (przez pewien czas ppor. Michał Bildziukiewicz, ok. 170 żołnierzy), 4 kompania – dowódca por. Lisowski (ok. 150 żołnierzy), pluton żandarmerii – ppor. Stanisław WolickiJerzy Ślaski, Polska walcząca, Wydanie II, Warszawa 1990, s. 104.

Powojenna legenda Przez wiele lat po wojnie za dowódcę Gdyńskich Kosynierów uchodził przedwojenny działacz PPS ppor. rez. Kazimierz Rusinek. Twierdził on, iż jako działacz socjalistyczny miał zostać wezwany do płk. Stanisława Dąbka i mianowany komendantem kosynierów, na czele których miał bronić Gdyni. Rusinek wypromował też po wojnie nazwę „Czerwoni Kosynierzy”. Trzeba jednak pamiętać, że choć nie była to oficjalna nazwa tej formacji, to pojawiła się już w odezwie Rusinka 9 września 1939. Nazwa ta funkcjonowała również w związanych z PPS publikacjach na emigracji w Londynie już w 1940Herman Lieberman, Bój kosynierów, „Robotnik Polski w Wielkiej Brytanii”, nr 3-4 z 29 września 1940 r..