mały|Wizja artystyczna białej dziury alt=Diagram Kruskala–Szekeresa.|mały|Schemat struktury maksymalnie wydłużonej czasoprzestrzeni czarnej dziury. Kierunek poziomy to przestrzeń, a kierunek pionowy to czas. Biała dziura – hipotetyczne przeciwieństwo czarnej dziury. Według teorii biała dziura miałaby być obszarem, gdzie energia i materia wypływają z osobliwości. Dotychczasowe badania nie potwierdziły istnienia białych dziur. Niektórzy badacze uważają, że powstanie Wszechświata, czyli Wielki Wybuch, mógł być w istocie przykładem takiego zjawiska. Przypuszcza się, że nawet gdyby te obiekty istniały, to nie byłyby stabilne – przekształcałyby się w czarne dziury.
Białe dziury pojawiły się po raz pierwszy jako jedno z rozwiązań równań pola Einsteina. Matematycznie biała dziura jest odpowiednikiem czarnej dziury, z tym że role horyzontu zdarzeń oraz osobliwości są w nich odwrócone.
Po odkryciu kwazarów rozważano, czy za gwałtownym emitowaniem energii pochodzącym z tych obiektów może kryć się działanie białych dziur. Pomimo wielu rozważań teoretycznych większość astronomów podchodziła sceptycznie do tej hipotezy.