Skocznia została zaprojektowana w 1965 roku przez łodzianina Edmunda Borońskiego. W celu wyprofilowania zeskoku, przywieziono z łódzkich budów ponad 250 tys. ton gruzu. Budowa została ukończona w 1969 roku. Skocznię odebrano 12 grudnia 1969. Kosztowała 40 mln zł, ale ponad połowę prac wykonano w czynie społecznym.
Po wieloletnim upadku skocznia została wyremontowana w 2009 przez łódzkich nastoletnich pasjonatów skoków narciarskich. Wybudowany został drewniany punkt sędziowski, odbudowano rozbieg posadawiając dwie belki startowe, wybudowano widownię z drewnianymi ławkami na 45 osób. Obiekt oznaczono napisami namalowanymi na drewnianych tablicach. Na progu i długości zeskoku zatknięto tyczki z foliowymi taśmami (chorągiewki). Po remoncie skocznia miała rozbieg o długości 25 m, wybicie na wysokości 70 cm i punkt konstrukcyjny 15 m. (HS 20). Powstała również skocznia 5-metrowa (HS 7), o nazwie Jabłonka, dla osób które dopiero zaczynają swoją przygodę z nartami.