Dla niewielkich kątów natarcia, poniżej 0,2 radiana, nachylenie charakterystyki jest stałe, bliskie 6 – teoretycznie – gęstość płynu (powietrze na poziomie morza 1,225 kg/m³), – powierzchnia ciała, – prędkość ciała względem płynu.
Wstępne wnioski z zasad dynamiki Newtona Zgodnie z trzecią zasadą dynamiki Newtona, jeżeli płyn wywiera na ciało siłę nośną Pz (będącą wypadkową sił od ciśnień) w kierunku prostopadłym do prędkości płynu niezakłóconego, to ciało wywiera taką samą reakcję na płyn i powoduje zmianę pędu płynu w kierunku
gdzie: – masa płynu, której pęd uległ zmianie, – przyrost prędkości masy w kierunku
Nie znając ani nie można obliczyć z tego wzoru siły nośnej. Można jednak oszacować, jakiego rzędu jest wielkość obszaru płynu, który bierze udział w jej powstawaniu. W czasie przez obszar ten przepływa masa płynu m:
gdzie: – prędkość ciała, – pole przekroju poprzecznego obszaru, – czas, – gęstość płynu.
Załóżmy, że rozpatrywany jest ruch samolotu i przyjmijmy dopuszczalne oszacowanie, że za skrzydłem występuje odchylenie strumienia opływu o kąt rzędu kąta natarcia Mamy wtedy:
Niech to będzie duży samolot, lecący dość wolno: waga = = 200 000 kG, rozpiętość skrzydeł = 50 m, kąt natarcia = 0,1 rad, prędkość = 100 m/s.
Otrzymamy wtedy: = 1600 m².