Do 1918 roku granica polsko-słowacka była wewnętrzną granicą Austro-Węgier pomiędzy Słowacją należącą do Królestwa Węgier i Galicją należącą do Cesarstwa Austriackiego. Już wówczas istniały konflikty graniczne, np. kwestia wytyczenia granicy w Tatrach. Po rozpadzie Austro-Węgier i powstaniu w 1918 roku niepodległych państw Polski i Czechosłowacji spór graniczny rozgorzał na nowo. Tymczasowo zakończyła go decyzja Rady Ambasadorów podjęta w Spa 28 lipca 1920 roku ustalająca przebieg spornej granicy. Jednak obydwie strony nie czuły się usatysfakcjonowane tą decyzjąNa wezwanie ze Rady Ambasadorów oba rządy ułożyły i podpisały w Krakowie 6 maja 1924 r. Protokół dotyczący, prócz granicy, także innych spraw (w tym ochrony przyrody). Protokół obrad odbytych w Krakowie w dniach 25 kwietnia 1924 r. do 6 maja 1924 r. między Komisarzem Polskim i Czeskosłowackim przy Międzynarodowej Komisji Delimitacyjnej Polsko-Czeskosłowackiej załączony do Oświadczenia Rządowego z 19 grudnia 1925 r. w sprawie uchwały Konferencji Ambasadorów z 5 września 1924 r. (Dz.U. 1925 nr 133 poz. 952). P.