jedenastki, grupy czterech przywódców Komitetu Obrony Robotników i siedmiu przywódców „Solidarności”, w stanie wojennym internowanych, następnie uwięzionych i nieobjętych amnestią z 22 lipca 1983, a co do których władze PRL toczyły nieudane tajne negocjacje z udziałem hierarchów Kościoła katolickiego, aby zwolnić ich bez procesu. Ostatecznie jego proces (razem z Jackiem Kuroniem, Adamem Michnikiem i Zbigniewem Romaszewskim) rozpoczął się 13 lipca 1984, a po drugim dniu rozprawy (18 lipca 1984) bezterminowo odroczony. Henryk Wujec został zwolniony na mocy amnestii 13 sierpnia 1984.