W 1711 wieża ponownie ulega uszkodzeniu, zawaliła się i do dziś nie została odbudowana, zachowana do wysokości murów korpusu. Do XIX wieku przy kościele znajdował się cmentarz.
Architektura i wnętrze Kościół jest zbudowany w stylu gotyckim, halowy, murowany z cegły. Przy głównym wejściu znajduje się portal neogotycki, przy bocznych wejściach portale gotyckie ostrołukowe. W konstrukcji kościoła zastosowano różne rodzaje sklepień: kolebkowe, sieciowe, gwiaździste i krzyżowo-żebrowe. mały|246x246px|Widok na prezbiterium i ołtarz główny
Ołtarz główny Ołtarz główny pochodzi z 1620 roku, konsekrowany przez bp. Macieja Łubieńskiego. Późnorenesansowy, trzykondygnacyjny, z kolumnami oplecionymi winną latoroślą, z bogatą dekoracją snycerską. Dolna kondygnacja ołtarza zawiera elementy późnogotyckiego tryptyku tryptyk z 1525 roku - pierwotnie stanowiącego główny ołtarz. W środku rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Po bokach sceny: Zwiastowanie i Pokłon Pasterzy oraz Nawiedzenie i Pokłon Trzech Króli. Na skraju figury św. Jana Ewangelisty i św. Jana Chrzciciela. W górnej części: NMP Wniebowzięta, kwatery ze scenami: Świętej Rodziny, Jezusa pośród uczonych, Ucieczki do Egiptu oraz Ofiarowania w świątyni. Ponad figurami świętych sceny: Chrzest Jezusa oraz Męczeństwo św. Jana. W zwieńczeniu scena Koronacji NMP.