decyzję tę uzasadniał zwycięstwem postkomunistycznej koalicji SLD w wyborach parlamentarnych w tym samym roku. W latach 1997–1999 prowadził działalność gospodarczą w branży turystycznej, zajmując się sportem w Centrum Kultury Katolickiej w krakowskich Mistrzejowicach i kierując biurem podróży wyspecjalizowanym w organizacji zielonych szkół. W latach 1999–2002 był dyrektorem kancelarii prezydenta Krakowa w okresie prezydentury Andrzeja Gołasia. Od 1998 z rekomendacji Akcji Wyborczej Solidarność pełnił funkcję przewodniczącego krakowskiej Dzielnicy XVI Bieńczyce. W 2001 przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości; w 2002 z listy tej partii został wybrany na radnego Krakowa. Przewodniczył klubowi radnych tego ugrupowania, później utworzył klub Porozumienie Ruchów Obywatelskich. Jako radny współtworzył stowarzyszenie Porozumienie Dzielnic Nowohuckich, powołane na rzecz rozwoju lokalnego.
W wyborach parlamentarnych w 2005 kandydował na zaproszenie Jana Rokity z listy Platformy Obywatelskiej w okręgu krakowskim, uzyskując mandat posła V kadencji. Wstąpił następnie do PO, w 2007 został wybrany posłem po raz drugi, otrzymując 15 808 głosów. Według mediów był rozważany jako kandydat Platformy Obywatelskiej na prezydenta Krakowa w wyborach samorządowych w 2010.