− 119. cesarz JaponiiKunaichō: 光格天皇 (119), według tradycyjnego porządku dziedziczeniaTitsingh, Isaac. (1834). "Sentō-gosho (仙洞御所)", Annales des empereurs du japon, pp. 420-421..
Przed wstąpieniem na tron nosił imię Rous La Mazelière, Antoine. (1907). Le Japon, p. 546..
Kōkaku panował w latach 1779–1817Titsingh, p. 420; Alexandrowicz, Jerzy et al. (1902). "Japonia," Wielka encyklopedya powszechna ilustrowana, Vol. 31, p. 626..
Życiorys Kōkaku nie pochodził z właściwej linii japońskiego rodu cesarskiego, lecz z odgałęzienia Kanin, jednej z pięciu gałęzi japońskiego rodu cesarskiego. Był synem Sukehito, dalekiego kuzyna cesarza. W dzieciństwie żył blisko cesarza, jednak nikt nie spodziewał się, że zostanie jego następcą. Cesarz Go-Momozono, który nie doczekał się syna, umierając w 1779, na łożu śmierci adoptował ośmioletniego Morohito i wyznaczył go na swego następcę. 16 grudnia 1779 odbyła się intronizacja.
Podczas rządów Kōkaku dwór cesarski odzyskał autorytet wśród ludu. Cesarz złożył propozycję pomocy siogunatowi Tokugawa i rozpoczął negocjacje z Rosją na temat sporu rosyjsko-japońskiego o tereny Japonii północnej. Dzięki temu zyskał uznanie rodu Tokugawa.