Dymitr z Goraja herbu Korczak (Demytrysz Bożydar, Dymitr Gorayski, Dymitr z Bożego Daru, Dymitr Podskarbek, Dymitr z Klecia, łac. Demetrius de Goraj et in Szczebrzeszyn haeres, etc. supremus marszałcus regni etc. etc., ukr. Дмитро з Горая; ur. ok. 1340, zm. 20 lutego 1400) – marszałek wielki koronny, podskarbi wielki koronny w latach 1364–1370 i 1377–1391.
Życiorys Syn Piotra z Klecia KorczakaTak Polski Słownik Biograficzny. Niektórzy badacze uważają, że był synem brata Piotra, Chodka Andrzej Marzec Kariery polityczne na Rusi Czerwonej za panowania Kazimierza Wielkiego – starostyW Polskim Słowniku Biograficznym błędnie określony mianem „wojewody” żydaczowskiego, właściciela okolic wsi Klecie (niedaleko Jasła). Był wnukiem Iwonii z Goraja – sędziego chełmskiego – właściciela dóbr rymanowskich i Klecia), który posłując zapobiegł wojnie z Turcją.
Po przybyciu do Polski został przez ojca Piotra z Klecia umieszczony na dworze królewskim z przeznaczeniem do kariery politycznej i osiągnął wysokie stanowisko.