Byli to: Walentin Lebiediew, Aleksandr Iwanczenkow, Giennadij Striekałow, Aleksandr Bałandin, Aleksandr Ławiejkin oraz Musa Manarow.
Kariera kosmonauty 1981 – zanim rozpoczął pracę w ZNP „Energia” po raz pierwszy czynił starania aby zostać kosmonautą „Energii”. Pomimo że w 1983 przeszedł pomyślnie badania w Instytucie Problemów Medyczno-Biologicznych nie mógł zostać przyjęty, ponieważ nie był jeszcze pracownikiem tego zjednoczenia. 1984 – zdał niezbędne egzaminy, którym poddawani byli wszyscy inżynierowie biura konstrukcyjnego, którzy chcieli zostać kosmonautami, został jednak ponownie odrzucony. Tym razem nie posiadał 3-letniego stażu pracy w „Energii”. 1987 – 1988 – po raz trzeci jego starania nie zostały zwieńczone powodzeniem. Przeszedł komisję lekarską i zdał egzaminy, ale jego kandydatura nie znalazła uznania w kierownictwie firmy. 3 marca 1992 – czwarta próba przyniosła sukces i Winogradow został przyjęty do oddziału kosmonautów ZNP „Energia”. 1992 – luty 1995 – w Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. J. Gagarina przeszedł wstępne przygotowanie kosmonauty, później przeszedł przeszkolenia m.in. lotnicze, spadochronowe co zakończyło ogólny etap szkolenia.