Browning 125 – belgijski pistolet samopowtarzalny, zmodernizowana wersja pistoletu M1910/22.
Historia W 1950 roku zakłady FN wznowiły produkcję pistoletu Browning M1910/22. Pod koniec lat 50. podjęto decyzję o jego modernizacji. Zmiany miały charakter kosmetyczny. Poza skróceniem pierścienia oporowego lufy budowa wewnętrzna pistoletu nie zmieniła się. Większe były zmiany zewnętrzne. Pistolety M1910/22 były bronią przeznaczona do samoobrony, ale postęp techniczny sprawił, że z tego segmentu rynku został prawie całkowicie wyparty przez nowsze konstrukcje, a coraz ostrzejsze prawo zmniejszało liczbę osób mogących na co dzień nosić przy sobie broń. Dlatego postanowiono przekształcić M1910/22 w broń przeznaczoną do obrony domu i amatorskiego strzelania sportowego. Zmodernizowany pistolet wyposażono w wyższą muszkę i regulowany celownik. Zastosowano także wygodniejsze okładziny chwytu wykonane z drewna.
Produkcję nowego pistoletu rozpoczęto w 1959 roku. Pomimo że nowa broń była właściwie niewielką modernizacją pistoletu M1910/22 ze względów marketingowych otrzymała nowa nazwę Browning 125.
Produkcję pistoletu Browning 125 zakończono w 1980 roku.
Opis Browning 125 był bronią samopowtarzalną. Zasada działania oparta na odrzucie zamka swobodnego. Mechanizm spustowy bezkurkowy.