thumb|240px|right|Herb von Lohenstein nad wejściem do pałacu w Konarach Daniel Casper von Lohenstein, właśc. Daniel Caspar (ur. 25 stycznia 1635 w Niemczy, zm. 28 kwietnia 1683 we Wrocławiu) – niemiecki pisarz i poeta, przedstawiciel śląskiego baroku.
Życiorys od 1648 roku w gimnazjum. W 1651 podjął studia prawnicze na Uniwersytecie w Lipsku. W 1653 przeniósł się do Tybingi, gdzie w 1655 uzyskał stopień doktora. Odbywał podróże edukacyjne do Szwajcarii, Holandii (Lejda, Utrecht), do Hamburga. Druga podróż wiodła przez Graz, Wiedeń na Węgry.
Jako nauczyciel synów pułkownika na dworze książęcym otrzymał dobra ziemskie od księżnej Luizy z Brzegu.
W 1657 zamieszkał we Wrocławiu, gdzie do 1668 pracował na stanowisku adwokata. W tymże roku ożenił się. Zyskał uznanie jako prawnik, ale też jako autor tragedii dla teatru szkolnego we Wrocławiu i autor utworów lirycznych.
Odnosił sukcesy jako dyplomata, został radcą rządowym księstwa Oleśnica, radcą cesarskim. Od 1670 był członkiem senatu miasta Wrocław.