W 1953 przewodniczył obradom episkopatu, jednak nie przyjął stanowiska przewodniczącego (uważając, że tytuł ten ciągle przysługuje aresztowanemu wtedy prymasowi Wyszyńskiemu), pozostając członkiem komisji głównej oraz przewodniczącym komisji duszpasterskiej. W okresie powojennym był rozpracowywany przez aparat bezpieczeństwa PRL, jednak nie został jego współpracownikiem.

Zmarł 22 października 1956. Został pochowany w poznańskiej katedrze.

Arcybiskupa upamiętnia płyta epitafijna w Kaplicy św. Marcina w poznańskiej bazylice archikatedralnej, wystawiona z inicjatywy jego następcy arcybiskupa Antoniego Baraniaka, a także popiersie obok Kościoła św. Jana Vianneya na poznańskim Sołaczu. Od 2004 arcybiskup Walenty Dymek patronuje też 4-kilometrowej arterii w Poznaniu, będącej przedłużeniem ulicy abp. Antoniego Baraniaka i ciągnącej się od Chartowa do Kobylepola.

Przypisy

Bibliografia Gąsiorowski A., Topolski J., Wielkopolski słownik biograficzny, PWN, Warszawa – Poznań 1983. . Suwart A., Pod lupą bezpieki, „Przewodnik Katolicki”, 43/2006.

Linki zewnętrzne