Izajasz – imię męskie pochodzenia biblijnego. Wywodzi się od hebrajskiego Yesha’yahu oznaczającego „Jahwe jest zbawieniem”. Nosił je jeden z wielkich proroków – Izajasz, autor Księgi Izajasza, a także święci katoliccy. Występowało w Polsce już w średniowieczu, od 1243 r., jako Iza(i)jasz, Eza(i)jasz, Jeza(i)jasz (wsł. Isaj), i ze zdrobnieniami (wsł.) Saj, Sajek, Sajko, Isachno, Isan, Isanko, Sachaniec, Sachno, San, Sania, Saniec, Sań, SańkoCzęść z tych zdrobnień możliwa także od innych imion, jak Izaak, Aleksander, Samuel, Samson lub Zachariasz, zob. M. Malec (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych t. 2, Kraków 1995, ..
Wraz z innymi starotestamentowymi, czy, szerzej, chrześcijańskimi imionami Izajasz trafił do Polski za pośrednictwem łaciny, czego skutkiem jest udźwięcznienie interwokalicznego s i przekształcenie wygłosowego -as (Isaias) w -asz. Na Ruś z kolei to samo imię przeniknęło z greki, w postaci Isaija, a także w skróconej formie Isaj, która w XV wieku popularna była na Rusi Halickiej, wówczas od stu lat przyłączonej do Polski. Funkcjonowały tamże również derywaty od tego imienia: Isajowicz i Isajowski.