W ramach Armii Loary walczył również jego ojciec Józef Konstanty – podpułkownik Gwardii Narodowej Zmobilizowanej.
Po wojnie wrócił do 6 pułku strzelców konnych w którym kontynuował służbę do połowy lutego 1875 roku. Od połowy lutego służył w 3 pułku huzarów i w ramach tej jednostki wziął udział w tłumieniu powstania El’Amari w Algierii. Jego udział w kampanii algierskiej został odnotowany między 21 stycznia 1876 roku a 28 października 1877 roku. 21 kwietnia 1882 roku został awansowany do stopnia majora i skierowany do 18 pułku strzelców konnych jako dowódca dywizjonu, a od 13 maja 1885 do 3 pułku spahisów ciągle jako dowódca dywizjonu kawalerii. W okresie od 24 czerwca 1885 roku do 27 sierpnia 1885 roku uczestniczył wraz ze swoją jednostką w tłumieniu powstania króla Lat-Dior w Senegalu.
Wiosną 1886 roku wrócił do metropolii francuskiej z przydziałem do prestiżowej szkoły kawalerii z Saumur. Został szefem instruktorów ćwiczeń wojskowych i szefem dywizjonu w tej szkole. Sprowadził do Saumur swojego ojca Józefa Konstantego. 2 lipca 1886 za udział w trzech kampaniach wojennych został odznaczony Legią Honorową. 11 maja 1888 roku został awansowany do stopnia podpułkownika i przydzielony do 7 pułku huzarów w Tours.