wytwarza się podciśnienie) umożliwiającej uniesienie zapadniętej części klatki piersiowej. Nie wykonuje się stabilizacji uniesionego mostka przy pomocy płytki lecz ćwiczenia fizyczne wytwarzają stabilne wzmocnienie mięśniowo-więzadłowe. Zabieg ten powtarza się przez minimum rok, począwszy od 15 minut dziennie. Po każdym leczeniu, lejkowata klatka piersiowa powraca do zapadniętego kształtu w różnych odstępach czasowych w zależności od wielkości wady. Przełomowym postępem w leczeniu jest utrzymanie się zapadniętej części klatki piersiowej na wysokości wizjerka miseczki próżniowej na okres przed ponownym użyciem miseczki. Miseczki produkowane są w wariantach dla kobiet oraz mężczyzn (zasadniczo jednak miseczki zaprojektowano dla mężczyzn, gdyż wada ta jest rzadko spotykana u kobiet) o średnicach 16, 19 lub 26 cm. Jeśli pacjent jest zbyt mały lub duży, miseczka nie osiągnie optymalnej wydajności.
Osobą prowadzącą działania mające na celu zwiększenie popularności tejże metody w Polsce jest Dr hab. med. Marek Orkiszewski, który jako pierwszy (w 2006 r.) wprowadził tę metodę do praktyki klinicznej w Polsce.