Wiele z nich zostało sprzedanych do prywatnych operatorów, również za granicę, głównie w Europie Środkowej i Wschodniej.
Autobus standardowy VÖV-II (S80) i Ü80 Model II generacji standardu VÖV (VÖV-II/SL II) roboczo zwany też S80 (autobusem miejskim lat 80.), powstał w 1979 roku. Miał kanciaste nadwozie z szerokim pasem między oknami a krawędzią dachu (żartobliwie nazywane „pudełkiem na buty”). Moc silnika zwiększono do min. 240 KM. Po przetestowaniu prototypowych serii podjęto w połowie lat 80. seryjną produkcję. Oprócz MAN (model SL 202) i Mercedes-Benz (model O405) produkcję autobusu standardowego drugiej generacji podjął też Neoplan (model N 416 SLII), mimo że ten ostatni nie porzucił planów budowy własnego autobusu miejskiego, najlepiej niskopodłogowego. Ostatni wielki producent, Kässbohrer, produkował miejską wersję autobusu własnej konstrukcji (niestandardowego) typu S 215 SL i przegubowy SG 219 SL.
Berliński Waggon Union znowu produkował autobus piętrowy dla Berlina (MAN SD 202).
Wersje przegubowe pojazdów sprzedawano pod oznaczeniami: O405G (Mercedes-Benz) i SG 242/292/312 i SG 242H (MAN). Neoplan dopiero od drugiej połowy lat 80.