MAN początkowo nadal produkował starszy model (I generacji), czyli SÜ 240. W końcu opracował model II generacji – typ SÜ 242, który jednak nie stał się popularny. Do produkcji masowej wprowadzono za to model ÜL 242/272, bazujący na wersji miejskiej, ale różniący się znacznie wyglądem (nadwozie oparte było na autokarze).
Neoplan opracował model N416 Ü, ale znacznie lepiej sprzedawały się inne modele tej marki. Czwarty producent, Kässbohrer, zbudował tylko 6 sztuk autobusu Setra Ü80, ale zarzucono pomysł produkcji seryjnej. Zamiast tego produkowano model niestandardowy własnej konstrukcji SL 215, który okazał się najlepiej sprzedającym podmiejskim autobusem w RFN i pozostawił w tyle modele standardowe. Tak więc projekt Ü80 nie sprawdził się – nie powtórzył sukcesu modelu miejskiego.
Od połowy lat 90. autobusy II generacji standardowej wychodzą z użycia, zastępowane przez pojazdy niskopodłogowe.
Autobusy II generacji podobnie jak pojazdy I generacji trafiały też za granicę – nowe, bądź używane.
Kategoria:Autobusy