Fryderyk Michał CzartoryskiJ. A. Gierowski, Rzeczpospolita w dobie złotej wolności, Kraków 2001, s. 333. (ur. 26 kwietnia 1696 w Klewaniu, zm. 13 sierpnia 1775 w Warszawie) – książę na Klewaniu i Żukowie, kanclerz wielki litewski od 1752, podkanclerzy litewski od 1724, kasztelan wileński od 1722, podstoli wielki litewski od 1720, starosta grodzieński, łucki, uświacki, jurborski, homelski, kupiski i pieniański, współzałożyciel i przywódca Familii, kawaler Orderu Orła Białego.
Lata wczesne i młodość Michał Czartoryski dzieciństwo spędził na Wołyniu i po części w Prusach. Odebrał bardzo staranne wykształcenie o zabarwieniu francuskim. Był uczniem pojętnym i bystrym. Zasobem wiedzy przewyższał swojego brata AugustaWładysław Konopczyński, Michał Fryderyk Czartoryski, w: Polski Słownik Biograficzny, t. IV, Kraków 1938, s. 289. Około 1714 wraz z bratem i z nauczycielem wyjechał do Francji, a następnie do Florencji i Rzymu. Od wczesnej młodości zaczął współpracować z dworem Augusta II u boku ówczesnego pierwszego ministra i feldmarszałka Jakuba Henryka FlemingaKrystyna Zienkowska, Stanisław August Poniatowski, Wrocław 1998, s. 62. Był posłem na sejm 1722 roku z województwa trockiegoTeka Gabriela Junoszy Podoskiego, t. II, Poznań 1855, s. 207..