thumb|230px|Portret Adama Oehlenschlägera z Orderem Danebroga Adam Gottlob Oehlenschläger (ur. 14 listopada 1779 w Kopenhadze, zm. 20 stycznia 1850 tamże) – duński poeta i dramaturg. Obok Nikolaia Frederika Severina Grundtviga Oehlenschläger uważany jest za prekursora romantyzmu w literaturze duńskiej oraz „króla poezji nordyckiej”; przez Grundtviga nazwany również „rzeźbiarzem ciała”. Autor duńskiego hymnu narodowego − Det er et yndigt land oraz napisanej w 1819 r. epopei narodowej − Nordens Guder.
Życiorys Adam Gottlob Oehlenschläger urodził się w Vesterbro 14 listopada 1779 roku. Jego ojciec był organistą na zamku Frederiksberg pod Kopenhagą. Oehlenschläger chodził do szkoły, w której wykładał poeta Edvard Storm. Po krótkiej karierze aktorskiej zapisał się na uniwersytet, żeby studiować prawo. Po spotkaniu z norweskim uczonym Henrikem Steffensem, propagatorem niemieckich tendencji romantycznych w Danii, napisał w 1802 roku swój wiersz Guldhornene (Złote rogi). W 1803 roku wydał swój pierwszy tomik, zatytułowany po prostu Digte (Poezje). Zajął się też pisaniem dramatów historycznych (Hakon Jarl hin Rige i Baldur hin Gode), opartych na dawnych kronikach i mitologii nordyckiej. W 1810 roku został profesorem estetyki na uniwersytecie w Kopenhadze.