mały|Budynki wchodzące w skład obozu w Sachsenhausen, w których od 1938 roku mieścił się Inspektorat Obozów Koncentracyjnych, zarządzający wszystkimi niemieckimi obozami, w tym także zlokalizowanymi w okupowanej Polsce mały|upright=1.4|Wykres ze strukturą narodowościową ofiar, które zginęły w niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau pokazująca, że po Żydach najwięcej zginęło w nim Polaków mały|upright=1.4|Znaczenia naszywek na pasiaki więźniów z niemieckiej instrukcji dla personelu obozów koncentracyjnych; w lewym dolnym rogu naszywka z literą P (Pole), przeznaczona do znakowania Polaków mały|Naszywka (tzw. winkiel) z literą P (Pole) na pasiaki polskich więźniów w Auschwitz mały|„Winkiel” obozowy z numerem oraz literą „P” oznaczającą narodowość polską z pasiaka Lidii Główczewskiej więźniarki KL Stutthof mały|Czesława Kwoka, jedno z „dzieci Zamojszczyzny” zamordowanych zastrzykiem fenolu w KL Auschwitz, z podpisem Pole oraz numerem obozowym 26947 mały|Członkowie specjalnej służby mundurowej SS-Totenkopfverbände przeznaczonej do zarządzania obozami koncentracyjnymi – Mauthausen-Gusen, 1941 mały|Jenny-Wanda Barkmann wśród żeńskiego personelu obozowego – SS-Aufseherin z obozu Stutthof (KL), Gdańsk 1946 mały|Członkowie załogi obozu zagłady w Treblince: Paul Bredow, Willi Mentz, Max Möller oraz Josef Hirtreiter mały|Dwóch