Opowiadano jakoby Bogusław Leszczyński, aby uzyskać absolutorium od sejmu miał przekupić wszystkich posłów w izbie, a usłyszawszy sprzeciw jednego zapytał: „A który to tam taki syn, com mu nie dał?”Michał Tyszkiewicz (ordynat): Idea demokratyczna i jej krytycy w Rzeczypospolitej Kraków, Księgarnia G. Gebethnera i Sp, 1904, s. 82–83.. Starano się później ukrócić te praktyki, oddając podskarbim dzierżawę ceł jako podstawę ich uposażenia. Stało się to jednak jeszcze jedną okazją dla tych urzędników na wydobycie z Rzeczypospolitej nielegalnych dochodów.
Lista podskarbich wielkich koronnych Arnold (1331–1355) Świętosław (1355–1357) Piotr (1357) Wojsław (1357–1362) Świętosław (1362–1365) Dymitr z Goraja (1364–1370, 1374–1391) Dzierzek Łopaciński (1392–1393) Hinczka z Rogowa (1393–1400) Jan de Kozcow (1406–1407) Tomasz Nowek (1407–1411) Piotr Mediolański (1412–1420) Henryk z Rogowa (1421–1425) Mikołaj Hinczowic z Kazimierza (1429–1430) Andrzej z Lubina (1431–1444) Jan Hińcza z Rogowa(1447–1460) Jakub Dembiński (1460–1468) Jan Rzeszowski (1469–1471) Paweł Jasieński (1474–1479) Piotr Kurozwęcki (1479–1499) Jakub Szydłowiecki (1501–1506) Andrzej Kościelecki (1509–1515) Mikołaj Szydłowiecki (1515–1532) Jan Spytek Tarnowski (1532–1550) Spytek Wawrzyniec Jordan (1550–1555) Stanisław Spytek Tarnowski (1555–1561)