Pamiatnaja kniżka Pietrokowskoj gubiernii na 1904 god podaje, że ukończył Wyższą Szkołę Rzemieślniczą w Łodzi .
Początki kariery urzędniczej W nowym mieście zatrudnił się 24 lipca 1863 roku w magistracie jako kancelista z pensją roczną w wysokości 100 rubli, a stąd 8 lutego 1864 roku oddelegowano go do biura naczelnika wojennego m. Łodzi – pułkownika armii rosyjskiej, barona Aleksandra von Broemsena, z pochodzenia Niemca, wrogo nastawionego do Polaków – gdzie pracował do upadku powstania. Za zasługi na tym stanowisku otrzymał 18 grudnia 1864 roku – w wieku niespełna 19 lat – Medal za Uśmierzenie Buntu Polskiego, z ciemnego brązu. Od 28 września 1866 roku był pomocnikiem inspektora policyjnego, a 3 czerwca 1867 roku objął stanowisko kwatermistrza Łodzi z pensją 180 rubli rocznie.
Następnie pracował w Urzędzie Miasta Zgierza, gdzie szybko awansował na stanowisko sekretarza Wydziału Kwaterunkowego. W listopadzie 1874 roku został burmistrzem Radomska, a następnie – w roku 1878 – prezydentem Zgierza z pensją 750 rubli rocznie. W sierpniu 1878 roku, jeszcze jako burmistrz Radomska, został odznaczony Orderem Świętego Stanisława III klasy.