Inna nazwa handlowa to „fluon”.
Otrzymywanie Politetrafluoroetylen jest najczęściej produkowany w procesie emulsyjnej polimeryzacji tetrafluoroetylenu ():
która prowadzi do otrzymania ściśle liniowych cząsteczek o masach molowych rzędu .
W wyniku tego procesu otrzymuje się emulsję tego polimeru w wodzie, benzynie lub eterze naftowym, którą można przerabiać na lub stosować po zatężeniu jako środek do pokrywania powierzchni lub dodawania do, między innymi, smarów.
Polska technologia polimeryzacji dawała PTFE w postaci emulsji lub zawiesiny wodnej, w tym drugim przypadku otrzymywano porowate ziarno o wrzecionowatym kształcie (drobne kłaczki), lekko postrzępionej powierzchni, o przybliżonej długości pojedynczego ziarna 1–5 mm. Proces otrzymywania PTFE w tej technologii był dość ciekawy z punktu widzenia teorii polimeryzacji: ze względu na sposób inicjowania procesu była to (nadtlenkowy inicjator rozpuszczony w fazie zwartej – wodnej), natomiast ze względu na rozmiar ziarna i nietrwałość zawiesiny nosiła znamiona (tzw. perełkowej lub mikroblokowej).