Skonsolidowane księstwo opolskie po śmierci Mikołaja I w 1476 r. przejęli synowie, Mikołaj II i Jan II, którzy zrazu wspólnie rządzili ojcowizną. Bracia wykorzystali zamęt polityczny, jaki zapanował na Śląsku pod panowaniem zwierzchnim Macieja Korwina i dokonali ekspansji terytorialnej na ziemi kozielsko-bytomskiej. Gdy poszczególne dystrykty dawnego księstwa bytomskiego przeszły z rąk Piastów linii oświęcimskiej i oleśnickiej w posiadanie wpływowych rodów szlacheckich, ci postanowili spieniężyć nabyte tereny. Opolczycy dysponowali stosownym majątkiem i w 1492 r. zakupili okręg gliwicki, a w 1497 r. nabyli dystrykt toszecki. Po śmierci Mikołaja, Jan Dobry jako samodzielny książę opolski dokupił jeszcze w 1498 r. okręg bytomski, a w 1509 r. – także kozielski.
Jan Dobry nie posiadał potomka i w 1511 r. zawarł umowę sukcesyjną z także bezdzietnym siostrzeńcem, Walentynem raciborskim. Pokrewieństwo to było efektem układu z 1478 r. między Janem i Mikołajem opolskimi a Przemyślidami raciborskimi.