Baron Empain, egiptolog amator i wybitnych europejski przedsiębiorca, przybył do Egiptu w styczniu 1904 roku, zamierzał na ratować jeden ze swoich projektów w tym kraju - budowę linii kolejowej łączących Matarie z Port Said. Pomimo utraty kontraktu kolejowego, Empain pozostał w Egipcie. W 1905 roku założył wspomnianą firmę, która za niską cenę, kupiła od rządu, duży obszar pustyni na północny wschód od Kairu. Pod koniec XX w. liczba mieszkańców stolicy wzrosła dwukrotnie, powiększyła się również społełeczność mieszkających tam obcokrajowców. Baron Empain zaproponował utworzenie na pustyni miasta-ogrodu, połączonego ze śródmieściem kolejką naziemną. To komercyjne przedsięwzięcie było atrakcyjne dla inwestorów, ponieważ firma mogła zarabiać na czynszach i opłatach transportowych. Heliopolis zostało zaprojektowane przez Sir Reginalda Oekesa na planie siatli odchodzących od centrum ulic, z porozdzielanymi krzewami szerokimi alejami, przy których stały budynki ozdobione bladożółtymi fasadami w stylu mauretańskim. W dzielnicy tej, której nazwa nawiązuje do starożytnego Miasta Słóńca koło Matarii, powstały obiekty użyteczności publicznej, szkoły, kościoły. Nowe miasto reprezentowało pierwszą dużą skalę próby promowania własnego stylu, znany obecnie jako styl Heliopolis.