1 Kor 11, 24], jak to Kościół zawsze rozumiał i nauczał. (…) A ponieważ w Boskiej Ofierze, dokonującej się we Mszy Świętej jest obecny i w sposób bezkrwawy ofiarowany ten sam Chrystus, który na ołtarzu krzyża „ofiarował samego siebie” (Hbr 9, 27) w sposób krwawy, przeto naucza św. Sobór, że Ofiara ta jest prawdziwie przebłagalnaDekret dogmatyczny Soboru Trydenckiego o Najświętszej Ofierze Mszy Świętej sesja XXII (1562). Rozdział I i II Treść dekretu..
Teologia protestancka Ewangelikalny nurt protestantyzmu (m.in. baptyści i zielonoświątkowcy) kategorycznie odrzuca określanie Wieczerzy Pańskiej mszą oraz przypisywanie jej jakiegokolwiek charakteru ofiarnegoKatechizm Heidelberski, 1563, Pytanie 80..
Stanowisko to opiera się na następujących założeniach:
Zgodnie z przekazem Listu do Hebrajczyków (Hbr 10, 10–14), ofiara Chrystusa za grzechy dokonała się „raz na zawsze”. Teologia ta uznaje, że wszelkie próby uobecniania lub ponawiania tej ofiary podczas nabożeństwa umniejszają jej ostateczności i doskonałości. Biblijne słowa Jezusa na krzyżu „Wykonało się” (J 19, 30) są interpretowane jako ostateczne zadośćuczynienie za grzechy ludzkości, co wyklucza potrzebę składania przez Kościół jakichkolwiek kolejnych ofiar przebłagalnychJan Kalwin, ''Nauka religii chrześcijańskiej'', Księga IV, rozdz.