i córkę Zofię Aleksandrę żonę Feliksa Potockiego.
Poseł na sejm 1776 roku z powiatu grodzieńskiegoSeries posłow r. 1776, [b.n.s]. 26 września 1778 otrzymał starostwo sądowe powiatu kowieńskiego i urząd ten sprawował do upadku Polski. W 11 września 1781 dostał Order Św. Stanisława, a w listopadzie 1783 stopień generał-majora wojsk litewskich. Pac dziedziczył w powiecie kowieńskim Jezno ze wspaniałą rezydencją, Hołowczyn i Kniażyce koło Mohylewa. 7 marca 1776 matka scedowała mu starostwo niegrodowe borciańskie w powiecie lidzkim.
Został pochowany w katakumbach kościoła św. Michała Archanioła w Jeznie. Jego epitafium (warsztat Antonio Canovy ?) pochodzące z kaplicy pałacu w Dowspudzie znajduje się obecnie w kościele w Raczkach.
Bibliografia Biografia w iPSB
Przypisy
Kategoria:Generałowie majorowie armii Wielkiego Księstwa Litewskiego Kategoria:Komisarze Komisji Porządkowych Cywilno-Wojskowych (powiat kowieński) Kategoria:Ludzie urodzeni w Kownie Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stanisława (I Rzeczpospolita) Michał Pac Kategoria:Starostowie borciańscy Kategoria:Starostowie kowieńscy Kategoria:Posłowie na sejm zwyczajny 1776 Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (powiat grodzieński) Kategoria:Urodzeni w 1754 Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1800