Przypisuje także jednostce pewne wartości, które określają cel jego działania.

Relacja bodźca i reakcji W przeciwieństwie do Watsona, uważał, że związki pomiędzy bodźcem i reakcją nie są jednoznaczne. Co znaczy, że przyczyną jednej reakcji mogą być różne bodźce i odwrotnie: jeden bodziec może wywoływać różne reakcje.

Prawa typu S-O-R Tolman tworzy nowy rodzaj praw opisujących relację bodźca i reakcji: prawa S-O-R. gdzie:

S - simulatium, czyli bodziec

R - reaction, czyli reakcja

O - termin teoretyczny, tak zwane zmienne pośredniczące

Watson twierdził, że reakcja jest funkcją bodźca: r=f(s) (gdzie: r-reakcja, s-bodziec), powiązał więc jednoznacznie w sposób przyczynowy ze sobą pewien bodziec i odpowiadającą mu reakcję. Tolman natomiast w swoich badaniach odkrył, że jedna reakcja może mieć przyczynę w różnych bodźcach:

S1 → R1

S2 → R1

S3 → R1

...

Sn → R1

a także, że jeden bodziec może powodować różne reakcje:

S1 → R1

S1 → R2

S1 → R3

...

S1 → Rn

Dla przezwyciężenia tych dwóch układów wprowadził termin O i stworzył ogólny schemat powiązania bodźców i reakcji wprowadzjąc prawa o postaci S-O-R

Poglądy psychologiczne Tolmana wywarły znaczny wpływ na rozwój współczesnej psychologii zwierząt, psychologii motywacji i psychologii uczenia się.